Het oude rusthuis Sint-Elisabeth werd in Vrasene gebouwd in de 18de eeuw en behoorde toe aan de familie Van Puymbroek. Een hele tijd deed het dienst als hospitaal. In 1835 werd het aangekocht door het "Bureau van Weldadigheid" of de vroegere Openbare Onderstand (huidige OCMW) waarna het werd ingericht als "Armenhuis". In 1873 deed men reeds verbouwingswerken aan het woonzorgcentrum, geleid door architect E. Serrure. In 1939 werd er op de binnenplaats het huidige woonzorgcentrum gebouwd. De Mariazusters van de H. Fransiscus (de Zusters Vincentius à Paulo van Sint Franciscus) verzorgden er, geholpen door lekenpersoneel, 45 mannen en vrouwen.

Het oude gebouw werd toen gebruikt als materniteit en voor het "kinderwelzijn". Na de fusie van de gemeenten in 1976 kwam het woonzorgcentrum bij het OCMW Beveren. Het oude woonzorgcentrum was erkend voor 46 bedden die voor een deel waren ondergebracht in meerdere zalen. Het werd tot 1991 bediend door de Zusters Vincentius à Paulo van Sint Franciscus. Een grondige hercondionering drong zich op. Het definitieve ontwerp ervan werd vastgesteld in 1990. De werken startten op 10 februari 1992 en werden voorlopig opgeleverd in 1993. Het aantal bedden werd van 46 naar 30 gereduceerd waardoor iedere bewoner over een eigen kamer beschikt. Voor echtparen zijn twee appartementen voorzien. Een woningcomplex met dienstverlening van 10 wooneenheden werd naast het woonzorgcentrum gebouwd. (Zie Bejaardenwoningen)